1 Answer

Sessie Samenvatting

Dosering formulering technologieën ondergaan een renaissance, verspreid over nanotechnologie, polymeerchemie, aërosolvorming, en slimme vlekken op de huid. De ontwikkeling van nieuwe dosering formuleringen van antipsychotische medicijnen, richt zich op gewijzigde orale release, ultra-snel werkende inhalatie, en langwerkende injecteerbare therapieën.

Langwerkende injecteerbare therapieën worden beschreven verspreid over het gamma van op olie gebaseerde veresterde drug (flufenazine, haloperidol, Cisordinol) formuleringen door middel van microkristallijne en nanotechnologie suspensies voor injectie (olanzapine, paliperidon, aripiprazol) en polymere inkapseling, dat wil zeggen, microsferen gebruikt voor risperidon. Deze array van de formulering technologieën PK gedreven wijzigingen in farmacodynamische effecten die bedoeld zijn om een ??grotere effectiviteit en minder bijwerkingen geven. Langwerkende producten kunnen ondergaan spurts van release die waarschijnlijk niet klinisch significant, want de variatie is minder dan gebruikelijke orale schommelingen. Echter, af en toe een dosis-dumping leidt tot dystonie (flufenazine decanaote) of zelden in overmatige sedatie / verminderd bewustzijn (olanzapine pamoaat), ter illustratie van de noodzaak voor deze formuleringen strikt worden geëvalueerd en opgeslagen / correct wordt gehanteerd. Haloperidoldecanoaat toont PK / PD verbeteringen, zoals een equivalente werkzaamheid met lagere tarieven dan extrapiramidale orale therapie. Orale met verlengde afgifte formuleringen lijken een aantal voordelen, waaronder een hogere aanvangsdosis met minder behoefte aan titratie om therapeutische doelen (quetiapine ER), en / of potentieel grotere kracht dan verwacht als gevolg van verminderde intra-onderwerp binnen dosis variatie (paliperidon OROS) aan te bieden. Verstoven kleine deeltjes technologie zou kunnen stellen inademing van antipsychotica (bijv. loxapine) of kalmerende middelen, het verstrekken van een ander alternatief in de behandeling van acuut zieke patiënten. Gewijzigd dosering formuleringen van antipsychotica lijken de mogelijkheden te resulteren in concentraties van het geneesmiddel blijven, om meer tijd per dag, binnen het therapeutisch doel bereik voor D2 receptor bezetting te hebben. De farmacokinetische-farmacodynamische interface is onderzocht via het gebruik van simulaties en een mechanisme van actie aangedreven hypothesen. Minder extrapiramidale symptomen met gelijkwaardige klinische werkzaamheid op de korte termijn, en soms zelfs groter effect (of lagere posities voor het onderhoud van effect) zijn in overeenstemming met deze modellen en de gegevens. Er is echter een gebrek aan uitkomsten studies om deze intuïtieve aannames te valideren. Ook wordt ervan uitgegaan dat de langwerkende antipsychotica of een eenmaal daagse dosering (van meerdere dagelijkse dosering), moet de naleving te verbeteren en daarmee de resultaten.

Bestaande medicijnen hebben ook ontwikkelde nieuwe formuleringen: mondeling oplossende tabletten (bijv. arpipiprazole, clozapine, olanzapine, risperidon). Veel te tonen geen significante verschillen ten opzichte van conventionele orale therapie. De farmacokinetiek van gecontroleerde / verlengde afgifte orale doseringsvormen maken gebruik van een verscheidenheid van mechanismen (bijvoorbeeld enterische coatings, gelaagde versie systemen, osmotische versie mechanismen), maar alle pogingen om acute negatieve effecten te verminderen, de complexiteit van de dosering of het verbeteren van de biologische beschikbaarheid. Daarnaast kunnen niet-parenterale nieuwe doseringsvormen transdermale toedieningssystemen die soepeler concentraties en langere duur van de werking in vergelijking met orale behandelingen mogelijk te maken, kunnen omzeilen problematische metabole interacties, of deel uitmaken van nano-medische apparaten die diagnose, meet een laboratorium parameter en dosis van de patiënt.